Nauka tańca w przedszkolu

Szkoła tańca Bogdan Kalisz i Ostrów Wlkp. współpracuje z wieloma przedszkolami prowadząc na ich terenie zajęcia taneczne. Jest to bardzo wygodne dla rodziców, gdyż nie muszą specjalnie zawozić dziecka do Centrum Kultury po godzinach pracy, gdyż zajęcia odbywają się podczas przebywania dziecka w przedszkolu. Nauka tańca dla dzieci według naszego programu to przygoda z takimi tańcami jak: samba, walc, chacha, pasodoble, polka, a także nauka dobrych manier (savoir vivre dla najmłodszych).

PROGRAM NAUKI TAŃCA I DOBRYCH MANIER dla przedszkoli i klas zerowych

autor: Przemysław Bogdan

WPŁYW TAŃCA NA ROZWÓJ OGÓLNY DZIECKA W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

Taniec, oraz zabawy muzyczno-ruchowe w znaczący sposób sprzyjają rozwojowi dziecka w wieku przedszkolnym. Wczesne koncepcje wychowania fizycznego kładły nacisk głównie na udział tańca w procesie wzmacniania i kształtowania ciała dziecka, czyli na rozwój ruchowy. Jednak z czasem zaczęto zauważać jak bardzo taniec wspomaga rozwój prawidłowej psychiki dziecka. Zaczęto  mówić więc o pozytywnym wpływie tańca na rozwój psycho- ruchowy dzieci.

Badając jeszcze dokładniej działanie tańca na dzieci, okazało się, że wspomaga on rozwój aż kilku sfer życia:

a)    Rozwój ruchowy

b)   Rozwój intelektualny

c)    Rozwój emocjonalny

d)   Rozwój społeczny

W naszym programie tańca dla dzieci w wieku przedszkolnym staraliśmy się zawrzeć takie elementy taneczne i zabawowe, które będą wspomagały prawidłowy rozwój dzieci we wszystkich czterech wyżej wspomnianych sferach.

WPLYW TAŃCA NA ROZWÓJ RUCHOWY DZIECKA W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

Dzieci w wieku przedszkolnym intensywnie rosną. Najbardziej można to zauważyć pomiędzy piątym a szóstym rokiem życia. W piątym roku życia notuje się podwojenie szybkości wzrostu, i pięciokrotnie zwiększoną wagę w stosunku do wagi dziecka przy urodzeniu. W wieku przedszkolnym występuje też szybki wzrost kośćca i muskulatury ciała. W pierwszej fazie okresu przedszkolnego kościec dziecka jest wrażliwy i giętki a krzywizny kręgosłupa są jeszcze nieustalone. Muskulatura jest słaba, włókna mięśniowe są wiotkie i cienkie , niezdolne do silnych i długotrwałych Skórczów. W wieku trzech do czterech lat łatwo może się wytworzyć wadliwa postawa ciała przy nierównomiernym rozkładzie ruchu i odpoczynku dziecka. W drugiej fazie (od 4-5,5 lat) proces kostnienia zaznacza się najwyraźniej w kościach nadgarstka. W trzeciej (5,5-7 lat) wzmacnia się cały kościec i muskulatura, oraz ustalają się naturalne krzywizny kręgosłupa. Największy przyrost mięśni przypada między 5 a 6 rokiem życia. Nie oznacza to jednak dużej gotowości dziecka do wysiłku fizycznego. Wynika to z pewnością stąd, iż mięśnie zawierają więcej wody a mniej białka i substancji stałych niż mięsnie dorosłego człowieka, są więc wiotkie i delikatne. Dziecko nie jest wytrzymałe na fizyczny wysiłek, męczy je długotrwały, jednostajny ruch i pozostawanie przez dłuższy czas w tej samej pozycji.

W piątym roku życia widoczny jest największy przyrost sprawności motorycznych. Powoli zanika, tak charakterystyczne u trzy i czterolatków napięcie mięśni w całym ciele podczas wykonywania ruchowych ćwiczeń. We wczesnej fazie wieku przedszkolnego ruchy rąk i nóg są słabo skoordynowane. Od piątego roku życia dzieci osiągają znaczna precyzyjność w tzw. „małej motoryce ruchowej; ruchy dłoni, palców itp. Poprzez taniec pozytywnym zmianom ulega postawa ciała dziecka, gdyż dbając o estetykę i elegancję ruchów wymaga się od niego „prostych” pleców, ściągnięcia łopatek i podniesienia głowy. Taniec zapobiega powstawaniu wad postawy, oraz wspomaga ich korygowanie. Stała obecność melodii w tańcu powoduje że ruchy taneczne rytmicznie wykonywane i powtarzane stają się ruchami intensywnymi, przez co poprawia się motoryka dziecka i jego sprawność ruchowa. Taniec kształtuje precyzję ruchów u dzieci, doskonali koordynację i orientację przestrzenną. Ruchom dziecka taniec nadaje lekkości, sprężystości, gibkości, płynności i skoczności.

WPLYW TAŃCA NA ROZWÓJ EMOCJONALY I INTELEKTUALNY

Taniec wpływa na pamięć dziecka, szczególnie na pamięć ruchową, którą kształtujemy po przez powtarzanie sekwencji kroków i figur tanecznych. Różne techniki tańca wpływają na inwencję twórczą dzieci, dostarczają dzieciom doznania estetycznych. Trzeba pamiętać, że im młodsze dziecko tym lepiej zapytuje szybciej się uczy, a naturalną potrzebą małego dziecka jest dominacja zabawy i aktywności ruchowej. Taniec jest jedną z takich form; dzieciom w wieku przedszkolnym daje duże możliwości w rozwoju osobowości wyzwala pozytywne uczucia, reguluje napięcia nerwowe, które coraz częściej niszczą psychikę dziecka. Stosując muzykę spokojną, o łagodnej linii melodycznej, taniec pełni funkcję relaksacyjną, uspokajającą, co jest szczególnie ważne wobec silnych bodźców dostarczanych przez środowisko zewnętrzne. Niezaspokojenie potrzeb ruchu u dzieci w wieku przedszkolnym może spowodować powstawanie niepożądanych napięć w ich ciele a w konsekwencji prowadzić do zaburzeń emocjonalnych lub w sferze osobowości. Aby do tego nie dopuścić należy stosować zabawy i ćwiczenia które miałyby wartość profilaktyczna i terapeutyczną w zakresie integracji ciała, umysłu i emocji. Taką właśnie funkcję spełnia taniec improwizacyjny, który jest zawarty w naszym programie. Sprzyja on odprężeniu, likwiduje źródła frustracji, jak i również umożliwia przeżywanie uczucia radości zadowolenia i satysfakcji.

WPŁYW TAŃCA NA ROZWÓJ SPOŁECZNY (SOCJALNY) DZIECKA W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

Podczas zajęć tanecznych dziecko nabywa umiejętności współdziałania w grupie, odnoszenia się z szacunkiem do kolegów i koleżanek. Poznaje formy grzecznościowe takie jak: proszenie do tańca, podziękowanie za taniec, wprowadzenie partnerki na parkiet i odprowadzenie partnerki, nie trzymanie rąk w kieszeni oraz nie żucie gumy podczas tańca. Tańcząc w parach dzieci uczą się podstawowych różnic dotyczących płci przeciwnej, jak na przykład: partner dowiaduje się że jego partnerka  jest słabsza fizycznie i wymaga delikatniejszego kontaktu podczas tańca niż w przypadku zabawy z chłopcami.

Wiele małych dzieci często jest zamkniętych w sobie i boryka się z pierwszymi kompleksami, które utrudniają im swobodne zachowanie w grupie. Taniec stwarza możliwość przełamania tych barier, pomaga nawiązać i utrzymać kontakty między dziećmi. Dodatkowo, taniec do spokojnej muzyki o łagodnej linii melodycznej pełni funkcję relaksacyjną i uspokajającą.

KONCEPCJA PEDAGOGICZNA

Podstawową formą pracy z dzieckiem jest zabawa ruchowo- muzyczno- słowna.

Założeniem naszego programu jest umożliwienie nauki tańca każdemu dziecku, nie tylko tym zdolnym. Nie używamy pojęć typu “słaby” czy też “dobry tancerz”. Tańczyć może każdy tak samo, jak każdy może jeździć na rowerze, czy grać na instrumencie. Ważne jest natomiast to by nauka tańca dawała satysfakcję i sprawiała przyjemność dziecka. Jeżeli po zakończeniu nauki w przedszkolu dziecko wykazuje dalsze chęci do tańca, można mu zaproponować rozwijanie swoich zdolności w klubach i szkołach tańca. Główne metody jakimi się posługujemy to:

  1. Metoda naśladowcza
  2. Metoda zabawowo- naśladowcza
  3. Metoda zadaniowa
  4. Metoda opowieści ruchowej
  5. Metoda improwizacji ruchu ( gimnastyka twórcza R.Labana)